SOSW

Ośrodek Szkolno-Wychowawczy im. św. Jana Pawła II w Leżajsku

Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image
12

Rodzice

Dogoterapia jako jedna z form rehabilitacji dzieci niepełnosprawnych

„Dogoterapia jako jedna z form rehabilitacji  dzieci niepełnosprawnych”

1. Czym jest dogoterapia?

Dogoterapia to metoda wykorzystująca odpowiednio przygotowane psy w rehabilitacji osób niepełnosprawnych, jak  również dająca wspaniałe efekty w terapii osób samotnych i starszych. Jest jedną z najbardziej naturalnych form rehabilitacji. Badania wykazują znakomity wpływ kontaktu z psem na zdrowie i psychikę człowieka.  Została zapoczątkowana w 1964 roku przez amerykańskiego psychiatrę dziecięcego Borisa Levisona. W naszym kraju dogoterapia obecna jest dopiero od kilku lat i szkoda, że na razie jeszcze tak mało ośrodków stosuje tą metodę terapii. Dogoterapia to system ćwiczeń i zabaw z psami wspomagający rehabilitację ruchową oraz umysłową dzieci i dorosłych dotkniętych między innymi takimi chorobami jak: autyzm, porażenie mózgowe, upośledzenie umysłowe, niedowład kończyn. Poprzez zabawy, przytulanie i głaskanie psa, osoby dotknięte niepełnosprawnością dużo szybciej i dokładniej próbują wykonać  ćwiczenia. Rozluźnieni, w bezstresowej zabawie zapominają o swoich problemach, da się zauważyć dużą radość w ich kontaktach ze zwierzętami. Udział psa służy wzmocnieniu rehabilitacji, wspomaga wszechstronne oddziaływania na psychikę, odczucia i zdrowie dziecka. Obecność psa - terapeuty podczas zajęć jest bardzo pomocna, dlatego, że pies zawsze akceptuje postępowanie dziecka, nigdy nie zabrania, pozwala eksperymentować z nowymi zachowaniami.

Czytaj więcej...

Podstawowe zasady w kontakcie z dzieckiem

Oto kilka podstawowych zasad,

które będą pomocne przy nawiązaniu bliższego kontaktu z dzieckiem

Zasada pierwsza - rozmowa z dzieckiem: SŁUCHAJ

Jeśli dziecko przychodzi do ciebie z problemem, rzuć wszystko i wysłuchaj go. Nie mów, że teraz nie masz czasu lub właśnie oglądasz "Wiadomości". Musisz mieć przeświadczenie, że to, co dziecko ma ci do powiedzenia jest ważniejsze od twojej pracy, twojego hobby czy wyniku meczu piłkarskiego.

Zasada druga - rozmowa z dzieckiem: SPOKÓJ

Czytaj więcej...

Szkoła dla Rodziców i Wychowawców

1. Szkoła dla Rodziców i Wychowawców

Szkoła dla Rodziców i Wychowawców to program spotkań dla każdego, kto szuka sposobu na nawiązanie głębszych i cieplejszych relacji z dziećmi lub wychowankami.

Jego głównym celem jest wspieranie rodziców i wychowawców w radzeniu sobie w codziennych kontaktach z dziećmi i młodzieżą. Nauka umiejętności lepszego porozumiewania się, refleksja nad własną postawą wychowawczą, wymiana doświadczeń, to małe kroki ku głębszej relacji, dającej zadowolenie, poczucie wzajemnej bliskości. To także nauka dialogu i kształtowanie więzi opartych na wzajemnym szacunku.

Główne motto Szkoły dla Rodziców i Wychowawców brzmi: Wychowywać to kochać i wymagać.

Początek każdego ludzkiego dzieła bierze się z czyjegoś zaangażowania. Książki, na podstawie których powstała "Szkoła dla Rodziców i Wychowawców" dotarły do nas ze Stanów Zjednoczonych. Przystosowanie ich do polskiej rzeczywistości i stworzenie programu warsztatów dla rodziców i wychowawców zawdzięczamy paniom Zofii Śpiewak i Joannie Sakowskiej.

Czytaj więcej...

"Młodzi ludzie w dzisiejszych czasach – zagrożenia i niebezpieczeństwa współczesnego świata"

Dzisiejszy świat ofiaruje młodym ludziom wiele. Stwarza różne możliwości do rozwoju. Ciągły postęp techniczny, cywilizacyjny wymaga od ludzi przystosowania i radzenia sobie z tym, co nowe. Świat pędzi do przodu i ludzie sami muszą nauczyć się radzić sobie w życiowych sytuacjach. Należy o tym pamiętać, że zwłaszcza ludzie młodzi mają często trudności w odnalezieniu się wśród tych wszystkich rzeczy, sytuacji, wymagań, stawianych przed nimi zarówno przez świat techniczny, materialny jak i społeczeństwo, w jakim żyją.

Czytaj więcej...

LITEROWE SPOTKANIA - cz. 1.

Drodzy rodzice zachęcam serdecznie, do zapoznania się z poniższym artykułem. Z góry Dziękuję za przeczytanie – psycholog Agnieszka Bańka.

,,Literowe Spotkania’’ to mój autorski pomysł, skierowany do rodziców naszych uczniów z Specjalnego Ośrodka Szkolno – Wychowawczego w Leżajsku. Artykuł został podzielony na dwie części: pierwsza A – L (rok szkolny 2011/2012), Ł – Z (rok szkolny 2012/2013). Moim celem jest skłonić Państwa poprzez lekturę artykułu do refleksji i przemyśleń. Mam nadzieję, że będzie on też stanowił zachętę do polepszania relacji z dziećmi i podnoszenia kompetencji wychowawczych.

,,Literowe spotkania’’ to usystematyzowane informacje ułożone wg porządku alfabetycznego od A do Z. Poszczególne zagadnienia dobrane przeze mnie będą rozpoczynały się na kolejne litery alfabetu. Ktoś zapyta, w jakim celu pisany jest taki artykuł? Dzisiejszy świat pełen jest różnych informacji, człowiek korzysta z ciągle pojawiających się wynalazków oraz technologii. W całym natłoku spraw warto pochylić się chwilę nad różnymi ważnymi sprawami, zastanowić się, co robić i jak postępować, by być jak najlepszym rodzicem i człowiekiem. Artykuł ten może być źródłem do działania i inspiracją. ,,Literowe spotkania’’ to mój pomysł, na poukładanie ważnych informacji, które mogą przydać się każdemu rodzicowi. ,,Literowe spotkania’’ to zebranie zagadnień, informacji, z którymi warto, by zapoznali się rodzice - dla siebie samych, ale przede wszystkim dla swoich dzieci, by lepiej je wychowywać i przygotowywać do codziennego życia.

Część pierwsza: od A do L.

A– jak aktywność, ambicja, agresja.

Aktywność, czyli wszelka działalność, jaką podejmuje człowiek już od najmłodszych lat. Rolą rodziców i rodziny jest zachęcanie dzieci i młodzieży do aktywności, do rozwijania się i poznawania różnych aspektów życia. Trzeba zadać sobie pytanie, czy staram się tworzyć świat przyjazny i bezpieczny dziecku?, Czy moja postawa jest warta tego, by była naśladowana przez dzieci? Dziecko kształtuje się, staje się dorosłym człowiekiem i to rolą rodziców jest tworzyć mu dogodne warunki do rozwoju.

A – jak ambicja – to też wskazywanie dziecku szans i ścieżek na stawanie się lepszym. Ambicja to wymaganie od dziecka tyle, ile samo może dać. Czasem na siłę chcemy, by ktoś coś uzyskał, zrealizował. Trzeba pamiętać, cel może być osiągnięty tylko wtedy, jeżeli nie jest zbyt wygórowany. Ambicja to dążenie do realizacji marzeń i celów. Ważnym jest tu wpływ rodziny – młodych ludzi trzeba wspierać i mobilizować, a nie karcić i stawiać przesadne cele.

A to również agresja. Trzeba zawsze pamiętać, że rodzice, mają chronić, wspierać i uczyć właściwych postaw i zachowań młodych ludzi. Czas poświęcony dzieciom w młodości procentuje kiedyś, stają się oni ludźmi, którzy postępują uczciwie, a w swoim działaniu kierują się sercem i rozumiem, a nie pięścią i siłą. Mówi się, że agresja rodzi agresję. Pamiętając o tym, trzeba tak wychowywać dzieci, by nie stosować agresji słownej ani psychicznej czy fizycznej, by kiedyś sami nie stosowali jej względem innych.

 B – jak bezpieczeństwo.

Podstawowa potrzeba człowieka to poczucie bezpieczeństwa. To gwarancja, że w świecie, w którym się żyje i jest nic nam nie grozi. Dla każdego dziecka rodzina i najbliższe osoby to często cały świat. Rolą rodziny jest tworzenie takich warunków życia, by młodzi ludzie czuli się bezpiecznie, a przez to byli szczęśliwi i mogli w pełni realizować swoje plany i marzenia oraz rozwijać się w przyjaznym środowisku. Rodzice muszą pamiętać, że dziecko wychowywane w bezpiecznych warunkach, lepiej się rozwija, poznaje świat, zdobywa wiedzę i umiejętności.

C – jak cierpliwość i czas.

Nic nie dzieje się od razu, wszystko wymaga czasu i poświęcenia uwagi. Nawet wielkie drzewo wyrasta powoli, z małego ziarna rośnie silne i mocne, stabilnie osadzone na korzeniach. Tak też jest z każdym człowiekiem, w tym dzieckiem, a zwłaszcza dzieckiem niepełnosprawnym. Wiele razy trzeba powtarzać, pokazywać, mówić, cierpliwie tłumaczyć. Nie ma wyjścia każdy rodzic powinien jak najwięcej czasu spędzać ze swoim dzieckiem, rozwijać jego zainteresowania, wspierać, gdy jest trudno. Poświęcony dziecku czas procentuje w przyszłość, wspólne chwile budują nić zaufania i porozumienia. Warto pamiętać, że wspólny czas łączy i daje korzyści zarówno rodzicom, jak i dzieciom, stąd też pomimo zajętego czasu i wielu obowiązków trzeba szukać okazji, do przebywania z swoimi dziećmi. Dziecko często dużo bardziej woli spędzić czas z rodzicem, kimś bliskim, niż dostawać kolejny prezent lub siedzieć wpatrzone w ekran telewizora lub komputera. Czas płynie bardzo szybko, dlatego trzeba szukać okazji, by wspólne chwile były niezapomniane i były częstym zwyczajem w rodzinach.

D – jak dom, dziecko.

Dom jest naszą pierwszą szkoła, miejscem, gdzie w każdej chwili uczymy się życia. Każdy rodzic musi pamiętać, że dom to nie tylko mury i budynek, ale przede wszystkim ludzie tworzący pewną atmosferę. Rolą rodziców jest zadbać o to, by dzieci miały dobre warunki rozwoju, by miejsce, w którym żyją i wychowują się było dla nich źródłem radości, spokoju i bezpieczeństwa, a nie trosk, kłopotów i utrapień. Dom tworzą ludzie, stąd też dorośli powinni zadbać o codzienne budowanie szczęśliwych rodzin i domów. Dom jest miejscem, do którego każdy chce wracać. Drodzy rodzice, życzę Wam, byście tworzyli domy, gdzie każde dziecko będzie miało dobre wspomnienia. Dom to zasady, wartości, poglądy, zwyczaje, umiejętności, oby każde dziecko miało stworzone dobre warunki do rozwoju, do wzrastania i stawania się dorosłymi ludźmi.

D jak dziecko. Trzeba zawsze pamiętać, że to my dorośli wprowadzamy dzieci i młodzież w dorosłość. Wspieramy i kształtujemy, by kiedyś każdy z nich mógł wieść samodzielne życie lub przy wsparciu innych być szczęśliwym człowiekiem. Każdy niech sobie przypomni jak kiedyś sam był dzieckiem, jak trudnych było wiele spraw. Rodzice, opiekunowie prawni powinni być dla dziecka autorytetem, pokazywać świat, uczyć, być zawsze obok. Bycie dzieckiem ma swoje prawa i przywileje. Pozwólmy dzieciom, na bycie dziećmi. Wspierajmy, ale nie wyręczajmy, kształtujmy, a nie narzucajmy. Warto czasem wrócić do dziecięcych czasów, przypomnieć sobie, jacy sami byliśmy i poszukać czasem w sobie samych tej dziecięcej wiary i prostoty w pojmowaniu świata i zachwycania się jego cudami.

 E – jak empatia.

 

Empatia dla mnie to umiejętność szczerego współczucia, zrozumienia sytuacji innych. Pomaga bardzo w nawiązaniu i utrzymaniu więzi i kontaktów z innymi, w tym z swoimi dziećmi. Trzeba zrozumienia, zaufania, by relacja między rodzicami, opiekunami, a dzieckiem była szczera i prawdziwa. Empatia pomaga tworzyć wspólne porozumienie, a nie budować mury niezrozumienia.

 F – jak frustracja.

Frustracja, czyli napięcie, złość pojawiająca się w sytuacji niezaspokojenia pojawiającej się potrzeby. Frustracja to stan niezadowolenia, niepokoju. Ważnym jest, że to naturalny element funkcjonowania człowieka. W życiu każdego człowieka bywają takie sytuacje, które układają się nie tak, jakbyśmy chcieli. Trzeba pamiętać, że dzieci tez mogą przeżywać frustrację, bo pojawiające się sytuacje lub doświadczenia są dla nich niezrozumiałe, trudne. Rolą osób dorosłych jest wyposażenie młodych ludzi w taką wiedzę i umiejętności, by potrafili oni skutecznie rozwiązywać swoje problemy oraz nauczyli się radzenia z niepowodzeniami i tym, co trudne. Rodzice muszą pamiętać, by przygotować swoje dziecko lub dzieci do radzenia sobie z trudnościami, które pojawiają się na ich życiowej drodze.

 

G – jak gniew.

Każdy rodzic chciałby zapewne, by jego dziecko zawsze go słuchało, wykonywało to, co należy. Jednak tak się nie da, każdy człowiek w swoim życiu miewa okresy dobre i gorsze, kiedy to ma chęć złościć się na wszystko i wszystkich. Różne uczucia i emocje przeżywa każdy z nas, także ludzie młodzi. Rodzice, jako pierwszi nauczyciele powinni wskazywać dzieciom skuteczne sposoby radzenia sobie z różnymi emocjami m.in. gniewem, złością. Przeżywanie różnych uczuć w tym negatywnych jest normalne, tylko trzeba pokazać młodym ludziom, jak reagować i skutecznie sobie z nimi radzić, by nie przyczynić się do niczyjej krzywdy lub szkody. Rodzice i opiekunowie powinni wspierać i uczyć dzieci jak skutecznie radzić sobie z swoimi emocjami. Znając swoje emocje, stany i reakcje łatwiej każdemu człowiekowi zrozumieć samego siebie i otaczający świat.

 

 H– jak humor, higiena.

Jak mówi przysłowie ,,śmiech to zdrowie’’. Warto o tym pamiętać, człowiek, który ma dobry humor, jest optymistą, pozytywnie nastawionym do świata, człowiekiem, lubianym przez innych i szczęśliwym. Rodzice powinni pamiętać, że dziecko, które jest uśmiechnięte, zadowolone łatwiej przyswaja też wiedzę i nabywa nowe umiejętności. Szczęśliwe dziecko czy młody człowiek z dużym zapałem angażuje się w różne inicjatywy, chętniej osiąga zamierzone cele. Humor rozumiany przez mnie, jako nastawienie do życia, postawę ducha i radość jest ważnym czynnikiem w codziennym funkcjonowaniu i rozwoju dzieci, młodzieży i ludzi dorosłych. Człowiek w dobrym humorze ma więcej chęci i motywacji do zdobywania świata, poznawania tajników wiedzy i życia.

 H jak higiena. Higiena to dbałość o siebie, najbliższych. To dbanie o aspekt fizyczno – materialny, ale i higienę ducha. Rodzice muszą wdrożyć dziecko do pewnych obowiązków, zachęcać i pokazywać, że dbanie o siebie i innych przynosi wszystkim korzyści. Trzeba uczyć dzieci zdrowych nawyków, by mogły one być zdrowe i zadowolone. Rodzina jest pierwszym i najważniejszym miejscem gdzie dziecko nabywa potrzebną wiedzę i umiejętności. Rodzice swoją postawą i zachowaniem stają się modelami do naśladowania przez swoje dzieci. Dzieci naśladują zachowania i zwyczaje rodziców zarówno te negatywne, jak i pozytywne, o czym zawsze należy pamiętać. Pokazując dziecku dobre postawy wykształcimy w nich dobre nawyki, które pomogą mu w codziennym życiu.

 I– inteligencja.

Ilu naukowców, tyle różnych definicji inteligencji. Tworząc dogodne i przyjazne warunki dla rozwoju dzieci dajemy im szansę, by zdobywali nową wiedzę i umiejętności z różnych dziedzin życia. Trzeba globalnego wspierania rozwoju, by każde dziecko miało szansę stawania się lepszym. Przyjazne środowisko i warunki życia  stymulują rozwój. Rodzice powinni zadbać, by rozwój ich dzieci był wspierany z wielu stron. Nie można skupiać się na jakimś jednym aspekcie funkcjonowania, bo człowiek to holistyczna całość i tak też należy wzmacniać jego rozwój – globalnie, w wszystkich obszarach życia, by umiał odnaleźć się i podejmować różne działania. Rodzina i rodzice mają wspierać i wzmacniać rozwój dziecka, bo każdy człowiek nawet z niepełnosprawnością umysłową ma szansę na zdobywanie nowych umiejętności, wiedzy i rozwijanie swoich talentów. Indywidualne podejście do dzieci jest tym, co daje im największe możliwości na rozwijanie się. Nieważne, jaką wartość ilorazu inteligencji ma dziecko, ważne by w każdym zobaczyć człowieka, istotę, która chce się rozwijać i kształtować swoje życie i świat.

J – jak jedność, język.

W każdej grupie, jeżeli działa się razem, ludzie nastawieni są na realizację wspólnych celów można wiele osiągnąć. Tak też jest w każdej rodzinie, wspólne działanie, jedność rodziców, co do stosowania jednakowych metod wychowawczych przynoszą skuteczne efekty. Poczucie jedności, to też poczucie więzi i przywiązania przez dzieci do tego, co ważne. To identyfikowanie się z rodziną, jej wartościami i poglądami. Jedność jest wspólnym działaniem na rzecz dobra wszystkich członków rodziny. Każdy rodzic powinien pamiętać, że robienie razem różnych czynności, obowiązków daje dziecku poczucie stabilności i siły, oraz wsparcia w trudnych sytuacjach. Poczucie jedności wpływa też na bezpieczeństwo dzieci. W rodzinach, gdzie wspólnie się działa dziecko wie, że ma oparcie i pomoc w najbliższych w przypadku pojawiających się trudności i kłopotów. Drodzy rodzice warto podejmować wspólne działania i inicjatywy z dziećmi. Nawiązać wspólny język z dziećmi, by czuły się one jedyne i niepowtarzalne.

K – jak kreatywność.

Dobrze jest, by rodzice stwarzali warunki do rozwijania zainteresowań i kreatywności dzieci. Kreatywność pozwala być twórczym, rozwijać się artystycznie, wyrażać siebie w indywidualny sposób. Bycie twórczym uczy też samodzielnego myślenia i pomysłowości uwzględniając indywidualność każdego człowieka. Dobrze, by w codziennym środowisku życia i wychowania młodzi ludzie mieli szansę i warunki do bycia sobą, by stworzone sytuacje były okazją do rozwijania się, swoich talentów i uzdolnień, ale też uczyły twórczego rozwiązywania problemów. Kreatywność można rozwijać i wzmacniać, z uwagi na to warto, by rodzice zachęcali dzieci i sami próbowali być twórczymi i kreatywnymi. Nie ma jednej recepty i rady jak postępować w codziennym życiu, stąd dobrze poszukiwać własnych dróg rozwoju dla siebie i dzieci. Uczyć je, że można w jednej sytuacji postąpić na wiele sposobów, w zależności od danej osoby.

L – jak lato.

Nadchodzą wakacje, czas relaksu, odpoczynku. Lato dla jednych to ciężka praca, dla innych moment, realizowania swoich planów, marzeń. W całym okresie letnim należy każdego dnia pamiętać i otoczyć szczególną opieką dzieci. Wakacje są czasem, kiedy szczególnie należy zadbać też o bezpieczeństwo, zarówno swoje jak i swoich rodzin. Bezpieczeństwo dzieci podczas wakacji zależy od nas ludzi dorosłych. Trzeba być czujnym obserwatorem zdarzeń i miejsc, w których przebywają Państwa dzieci.

Życzę wszystkim Rodzicom, by nadchodzące lato było pełne szczęśliwych chwil, owocnych rozmów i bezpiecznego wypoczynku.

Szukaj

Pośw. sztandaru

Nad. imienia - cz. 1

Nad. imienia - cz. 2

Nad. imienia - cz. 3

Pokaz SOSW

Nasz kanał Youtube

6-latki w szkole

Pozostałe

Analiza egzaminów