SOSW

Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy w Leżajsku

Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image
12

19 listopada - Międzynarodowy Dzień Zapobiegania Przemocy wobec Dzieci

Zaburzenia odżywiania u dzieci i młodzieży.


Dnia 19 listopada 2016 roku obchodzimy MIĘDZYNARODOWY DZIEŃ ZAPOBIEGANIA PRZEMOCY WOBEC DZIECI w ramach międzynarodowej kampanii
„19 Dni Aktywności w celu zapobiegania przemocy wobec dzieci i młodzieży, 1-19 listopada".
Przewodnim tematem tegorocznej kampanii jest NIEDOŻYWIENIE a jej celem zapobieganie niedożywieniu dzieci a także zaburzeniom odżywiania, takim jak anoreksja, bulimia i kompulsywne objadanie się.
W ostatnich latach notuje się znaczny wzrost przypadków zaburzeń odżywiania przybierających formę od nadmiernego i nieracjonalnego objadania się do znacznego ograniczania jedzenia i głodzenia się. Największe nasilenie zaburzeń odżywiania przypada na okres dojrzewania i występuje głównie u dziewcząt. Zaburzenia odżywiania nie są problemem samego jedzenia czy wagi ciała, stoją za nimi problemy psychologiczne. Stwierdzenie, że osoba w naszym otoczeniu choruje na zaburzenia odżywiania wymaga rozpoznania określonych objawów, różnych w zależności od rodzaju zaburzenia.

 

Objawy anoreksji:
• znaczna utrata masy ciała, wychudzenie,
• eliminowanie węglowodanów i tłuszczy z diety, głodzenie się,
• uprawianie bardzo intensywnych, wyczerpujących ćwiczeń,
• prowokowanie wymiotów, stosowanie środków przeczyszczających lub preparatów zmniejszających łaknienie,
• skoncentrowanie na wyglądzie, dietach zdrowym żywieniu, kaloryczności posiłków,
• zadowolenie z utraty wagi i silna obawa przed przybraniem na wadze,
• mimo wychudzenia przekonanie o tym, że jest się grubym,
• oszukiwanie otoczenia co do ilości spożywanych posiłków, ukrywanie lub wyrzucanie jedzenia
• maskowanie wychudzenia przez luźne ubrania,
• zaprzeczanie problemom z jedzeniem,
• opóźnienie lub zahamowanie dojrzewania płciowego, zanik miesiączki,
• kłopoty z koncentracją uwagi i zapamiętywaniem,
• izolowanie się od rodziny, przyjaciół, znajomych,
• zawroty głowy, omdlenia, bóle brzucha, zaparcia, wzdęcia, suchość skóry, wypadanie
i łamliwość włosów.

Objawy bulimii:
• niepohamowane objadanie się, napady spożywania ogromnych ilości jedzenia bez odczuwania głodu,
• zapobieganie przyrostowi masy ciała:
 prowokowanie wymiotów,
 nadużywanie środków odurzających,
 stosowanie lewatyw,
 okresowe głodówki,
 intensywne ćwiczenia fizyczne,
• nadmierne skupianie się na kontroli masy i wagi ciała, strach przed przytyciem,
• gromadzenie dużych ilości jedzenia i ukrywanie ich,
• przygnębienie, zmienność nastrojów.

Objawy kompulsywnego objadania się:
• jedzenie nadmiernych ilości pożywienia o wysokiej kaloryczności,
• ograniczanie jedzenia w towarzystwie innych ludzi,
• brak pewności siebie w kontaktach z ludźmi, unikanie towarzystwa innych osób,
• unikanie ćwiczeń fizycznych, brak energii, zmęczenie,
• niechęć do własnego ciała, wstyd, niskie poczucie własnej wartości,
• upatrywanie przyczyn życiowych niepowodzeń w wyglądzie zewnętrznym,
• przejadanie się często w sytuacjach stresowych.

Osoby chorujące na zaburzenia odżywiania często zaprzeczają istnieniu problemu
i ukrywają swoje objawy. Pomocy szukają dopiero wtedy, gdy całkowicie tracą kontrolę nad swoimi destrukcyjnymi zachowaniami, czują się bezradne, nasilają się u nich problemy zdrowotne oraz trudności w nawiązywaniu prawidłowych relacji społecznych. Istotnym krokiem ku zmianie jest podjęcie odpowiedniej terapii i leczenia farmakologicznego przy dużej pomocy i wsparciu ze strony rodziny.
Zaburzenia odżywiania należą do zachowań ryzykownych, to znaczy niosących negatywne skutki dla zdrowia fizycznego oraz psychicznego młodego człowieka oraz jego otoczenia społecznego. Dlatego konieczne jest podejmowanie czynności przeciwdziałających tym zagrożeniom. Szczególnie ważna jest stała opieka rodziców, sprawowana w sposób wrażliwy, uważny i konsekwentny, która chroni dziecko przed podejmowaniem zachowań ryzykownych. Rodzice powinni zapewnić dziecku możliwość zdobywania nowych doświadczeń, stawiać mu zadania adekwatne do wieku i możliwości, a przy tym czuwać nad jego bezpieczeństwem. Wszystko to sprzyja rozwojowi kompetencji osobistych oraz wrażliwości społecznej młodego człowieka oraz wyposaża go w umiejętność podejmowania właściwych decyzji w sytuacjach problemowych.
Rodzice powinni zwracać uwagę na to jak odżywia się dziecko, gdzie najczęściej jada posiłki i co je poza domem oraz czy podejmuje aktywność fizyczną. Prezentowanie zdrowych nawyków żywieniowych przez rodziców, umożliwia ich przejęcie przez dziecko na zasadzie naśladownictwa.
Stosowanie działań przeciwdziałających zaburzeniom odżywiania wobec dzieci
i młodzieży jest tym bardziej istotne, że negatywne konsekwencje zachowań ryzykownych występują u nich szybciej i są znacznie bardziej poważne aniżeli u osób dorosłych, co jest uwarunkowane nie w pełni rozwiniętą sferą biologiczną, intelektualną, emocjonalną
i społeczną.

Artykuł opracowano na podstawie materiałów przekazanych przez Specjalistyczny Ośrodek Wsparcia Dla Ofiar Przemocy w Rodzinie w Nowej Sarzynie.

oprac. Pedagog Ewa Benewiat

Szukaj

Pośw. sztandaru

Nad. imienia - cz. 1

Nad. imienia - cz. 2

Nad. imienia - cz. 3

Pokaz SOSW

Nasz kanał Youtube

6-latki w szkole

Pozostałe

Analiza egzaminów