SOSW

Ośrodek Szkolno-Wychowawczy im. św. Jana Pawła II w Leżajsku

Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image
15

SOSW im. św. Jana Pawła II w Leżajsku włącza się w międzynarodową kampanię „19 Dni Aktywności w celu zapobiegania przemocy wobec dzieci i młodzieży 1-19 listopada”.

FOMO 2Nasz ośrodek po raz kolejny włącza się w międzynarodową kampanię promowaną przez Specjalistyczny Ośrodek Wsparcia dla Ofiar Przemocy w Rodzinie w Nowej Sarzynie. Tematem przewodnim kampanii w 2021 roku jest „FOMO i nadużywanie nowych technologii".

Obecnie dla większości dzieci i młodzieży oraz osób dorosłych internet stanowi przestrzeń do komunikowania się oraz zdobywania różnych informacji. Młode pokolenia dorastają w czasach ogólnodostępnego internetu, różnych mediów społecznościowych i pewnie trudno im sobie wyobrazić codzienne funkcjonowanie bez „podłączenia się do sieci" przez telefon komórkowy, tablet czy komputer. Młodzi ludzie dużo czasu spędzają śledząc to co dzieje się w internecie. Jest to dla nich główna przestrzeń rozrywki, dostępu do wiadomości z różnych dziedzin życia, kontaktów z innymi, śledzenia nowości i tego, co dzieje się w przestrzeni publicznej.


Młodzi, dorastający ludzie mają ogromna potrzebę akceptacji i bycia częścią grupy. „Bycie w kontakcie" czyli posiadanie wiedzy o tym, co w danej chwili robią ich znajomi i przyjaciele powoduje, iż czują się oni ważną częścią tej grupy znajomych, są „na bieżąco" w tym, co przeżywają i robią inni. To właśnie telefon komórkowy jest dla nich „oknem na świat" i narzędziem, za pomocą, którego kontaktują się z innymi, co można zauważyć w wielu miejscach m.in. przerwy miedzylekcyjne, przystanki autobusowe, poczekalnie, parki i wiele innych miejsc, w których przebywają młodzi ludzie.

Czym zatem jest FOMO?
FOMO (z j. angielskiego Fear of Missing out) to lęk przed „odłączeniem się" od sieci, strach przed pozbawieniem dostępu do informacji, oraz tym, co nas omija w sieci. Najbardziej znana definicją FOMO jest stworzona przez A. K. Przybylskiego i współpracowników, która charakteryzuje pojęcie FOMO jako „wszechogarniający lęk, że inne osoby w danym momencie przeżywają bardzo satysfakcjonujące doświadczenia, w których ja nie uczestniczę". Na FOMO składa się też m.in. chęć bycia na bieżąco z życiem swoich znajomych, potrzeba, a czasem przymus, by relacjonować swoje życie w internecie, a także potrzeba ciągłego posiadania telefonu w zasięgu ręki.
FOMO jest doświadczeniem znacznej liczby polskich internautów – już 16% z nich charakteryzuje się wysokim poziomem FOMO, co oznacza, że zjawisko to dotyka kilku milionów użytkowników sieci powyżej 15 roku życia. Z badań wynika również, że wysokiego natężenia FOMO doświadcza już co piąty nastolatek i młody dorosły – zjawisko w równym stopniu dotyka chłopców i dziewczynki (Jupowicz-Ginalska i in., 2018).
Z pewnością jest ci bliskie spostrzeżenie, że wiele młodych osób spędza godziny przed ekranem i nie wyobraża sobie już życia bez smartfonu – podobne obserwacje mają badacze. Prawie co trzeci polski nastolatek deklaruje, że nie jest w stanie wytrzymać i funkcjonować bez telefonu, ponad jedna czwarta przyznaje, że odczuwa potrzebę używania telefonu natychmiast po odłożeniu, a co piąty twierdzi, że możliwość używania smartfonu jest dla niego ważniejsza, niż potencjalne szkody tym wywołane. Co więcej, nastolatki przyznają, że z powodu intensywnego używania telefonu są zmęczone i niewyspane, zaniedbują swoje obowiązki. Jednocześnie, aż ponad 1/5 nastolatków mówi wprost: „nic nie jest tak przyjemne, jak korzystanie z telefonu" (Bochenek, Lange, 2019).

Jak ciągłe „życie w sieci" i nadużywanie telefonu wpływają na nastolatków - czyli jak FOMO wpływa na życie młodych ludzi?
1. Samoocena nastolatków często zależy od tego jak często komentowane są ich zdjęcia w internecie, ile otrzymują tzw. „lajków" czyli polubień zdjęć, które umieszczają w mediach społecznościowych.
2. Im więcej czasu poświęcają na oglądanie idealnych zdjęć i opisów, tym bardziej utwierdzają się w przekonaniu, że ich życie jest nudne, a oni sami mało wartościowi.
3. Pojawiają się wahania nastroju (nastrój depresyjny, a nawet depresja) i dolegliwości fizyczne (bóle głowy, nudności).
4. Może pojawić się utrata prywatności czyli ryzyko udostępnienia w sieci zbyt wielu prywatnych informacji o sobie.
5. Problemy w codziennym funkcjonowaniu – stałe przebywanie w sieci powoduje,
i młody człowiek większość każdego dnia spędza w wirtualnym świecie – w ciągu dnia i w nocy.

Pamiętamy, że nie każdy nastolatek spędzający czas przed komputerem lub smartfonem ma FOMO. Co zatem powinno nas niepokoić?

 Potrzeba, a nawet przymus noszenia telefonu ze sobą przez cały czas, niemożność wyłączenia go choćby na chwilę, uspokajanie się dotykaniem telefonu, trzymaniem go
w ręce, czy w kieszeni.
 Reagowanie na każdy sygnał dobiegający ze smartfonu, nawet w sytuacjach, które ewidentnie temu nie sprzyjają (np. podczas lekcji, podczas przechodzenia przez ulicę,
w teatrze lub kinie, itp.), przerywanie wykonywanych właśnie czynności.
 Spędzanie coraz większej ilości czasu w mediach społecznościowych.
 Pojawiające się poczucie pustki i nudy, niemożność znalezienia sobie miejsca, kiedy telefon milczy, wahania nastrojów zależne od pozytywnego lub negatywnego odzewu
w sieci.
 Ciągłe porównywanie się z tym, co upubliczniają znajomi, narastające poczucie nieatrakcyjności towarzyskiej, poczucie posiadania gorszego, uboższego życia, niż obserwowani znajomi.
 Nasilające się trudności z koncentracją, skupieniem uwagi; problemy z zaśnięciem związane z intensywnym używaniem smartfonu.

Zjawisko FOMO staje się coraz powszechniejsze. Rodzicu jeśli martwisz się, że Twoje dziecko zbyt dużo czasu spędza w sieci, zachęcamy do zapoznania się z podręcznikiem NASK autorstwa Marty Witkowskiej, który zawiera wskazówki dla rodziców, dotyczące tego, jak zdiagnozować u dziecka FOMO, jak to zjawisko na nie wpływa, czy też jak sobie z tym poradzić. Oto link:
file:///C:/Users/WWRD/Downloads/FOMO_i_e-uzale%C5%BCnienia_new_int%20(3).pdf

Zachęcamy także do zapoznania się z niniejszym poradnikiem:
Rodzicu, jak możesz pomóc dziecku zwalczyć FOMO i rozsądniej używać telefonu, jak możesz zareagować?
1. Przyjrzyj się, jak funkcjonuje Twoje dziecko. Zanim podejmiesz jakiekolwiek działanie przyjrzyj się, jak funkcjonuje Twoje dziecko, jak wygląda jego rytm dnia, jak spędza czas w domu. Pamiętaj, że sam czas spędzany w sieci nie musi świadczyć o tym, że Twoje dziecko ma problem z nadużywaniem internetu. Jeśli nie widzisz, aby internet i gry pochłaniały inne sfery życia twojego dziecka, to najprawdopodobniej nie używa ono nowych technologii
w sposób problemowy. Zapytaj, czym dziecko się interesuje w internecie, co je tak pochłania. Z Twojego punktu widzenia aktywności dziecka w sieci mogą być stratą czasu, a być może część swoich pasji rozwija ono właśnie w sieci, np. prowadzi ciekawego bloga.
2. Znajdź odpowiedni moment na rozmowę. Podejmowanie jej „na gorąco", w sytuacji, kiedy próbujesz oderwać dziecko od komputera, nie przyniesie spodziewanych rezultatów. Irytacja
i zdenerwowanie nie będą dla Ciebie dobrym doradcą i zamiast wspólnie uzgodnić lub renegocjować zasady korzystania z sieci, możecie utknąć w niezrozumiałych dla dziecka nakazach i zakazach. Upewnij się, że masz czas i nikt nie będzie wam przeszkadzał. Wybierz też możliwie neutralny moment – taki, w którym nie musisz odrywać dziecka od smartfonu czy gry, ponieważ będzie chciało jak najszybciej powrócić do przerwanej aktywności.
3. Przygotuj się do rozmowy. Zbierz wszystkie argumenty i obserwacje. Rozmawiając z dzieckiem, odwołuj się do konkretnych sytuacji i zachowań, które budzą Twój niepokój lub sprzeciw, np. „Niepokoi mnie to, że w ciągu ostatnich dwóch tygodni przez większość dni przesiadywałeś przed komputerem do pierwszej w nocy" lub „Widzę, że co kilka minut sięgasz po telefon i trudno ci się skoncentrować na tym, co robisz", „Spędzasz tak dużo czasu przed ekranem, że zabiera ci to czas na sen – widzę, że jesteś zmęczony i niewyspany".
4. Wysłuchaj argumentów dziecka. Zapytaj, czy ono samo dostrzega problemy związane z tak intensywnym korzystaniem z internetu. Podziel się z dzieckiem sytuacją, w której Tobie również było trudno oderwać się od czegoś, co sprawiało ci przyjemność, np. oglądania ulubionego serialu, rozmawiania z przyjaciółmi za pomocą komunikatorów. Pokaż, że jesteś w stanie zrozumieć punkt widzenia dziecka, ale jednocześnie nie trać z oczu tego, że Twoim zadaniem w tej sytuacji jest pomóc mu w wypracowaniu zdrowszych nawyków.
5. Odwołaj się do wiedzy. Przygotowując się do rozmowy z dzieckiem – szczególnie z nastolatkiem, warto zebrać opinie specjalistów zajmujących się tematem, wyniki badań tak, aby móc podeprzeć rodzicielski autorytet sprawdzonymi faktami. Możesz, np. odwołać się do doniesień o szkodliwości zasypiania ze smartfonem, aby uzmysłowić dziecku, jak wpływa to na jakość jego snu lub przytoczyć informację o tym, że wielozadaniowość – np. jednoczesne odrabianie lekcji, słuchanie muzyki, przeglądanie profili znajomych na smartfonie – wpływa na proces uczenia się i na zdolność do koncentracji. Możesz obejrzeć wspólnie z dzieckiem filmik: „Jak internet wpływa na nasz mózg" https://www.youtube.com/watch?v=eFFi7FAVzwY.
6. Zidentyfikuj emocje. Przyjrzyj się wspólnie z dzieckiem tym sytuacjom, w których traci kontrolę nad używaniem internetu, graniem w gry lub przeglądaniem mediów społecznościowych. Zastanówcie się, jak najczęściej czuje się w takich sytuacjach – ułatwi ci to planowanie pomocy. Jeśli tylko w sieci Twoje dziecko odnajduje pole do sprawdzenia się i osiągnięcia sukcesu, możesz je wesprzeć, pomagając odnaleźć takie aktywności poza internetem, w których będzie mogło poczuć się docenione. Porozmawiaj z dzieckiem również o negatywnych skutkach ograniczenia swojego życia tylko do świata online. Jeśli wcześniej miało sporo kontaktów z rówieśnikami, zwróć wróć jego uwagę na to, że ciągłe przesiadywanie z nosem w ekranie może kosztować je utratę dobrych znajomych. Zastanów się wspólnie z dzieckiem, jak zrównoważyć kontakty w świecie online z tymi w świecie offline, np. jakie zajęcia offline mogą być ciekawe dla niego i grupy jego znajomych. Jeśli jest nieśmiałe i nie ma wielu kontaktów z rówieśnikami zastanów się, jak mógłbyś wesprzeć je w nawiązaniu nowych znajomości.
7. Zasady korzystania z internetu. Nowa sytuacja wymaga nowych reguł. Jest to dobry moment na ponowne ustalenie zasad korzystania z sieci, gier, mediów społecznościowych w waszym domu. W przypadku młodszych dzieci pamiętaj, aby dostęp do internetu lub gier nie funkcjonował jako nagroda, np. za odrobienie lekcji, posprzątanie pokoju czy dobre zachowanie. Analogicznie, odcinanie dziecku dostępu do sieci nie powinno być również karą. Jeśli wpadniesz w tę pułapkę, ryzykujesz, że potrzeba korzystania z internetu będzie stale rosnąć – dziecko zacznie postrzegać czas spędzany przed ekranem jako największą atrakcję. Najlepiej, jeśli gry i wirtualna rzeczywistość to jedna z wielu ciekawych opcji spędzania czasu – w ustalonym przez ciebie zakresie. W przypadku nastolatków skoncentruj się na ustaleniu takiego sposobu używania internetu i gier, aby równowaga pomiędzy światem online i offline była zachowana.
8. Pomóż znaleźć alternatywę. Jeśli komputer i internet są dla dziecka jedyną przyjemnością i odskocznią, trudno oczekiwać, że samo będzie szukać innych aktywności. Duża ilość bodźców, jakie oferuje świat wirtualny jest bardzo stymulująca dla mózgu, więc nie jest łatwo oderwać się od tak satysfakcjonującej i angażującej rozrywki. Zaoferuj swoją pomoc w wyszukaniu i zorganizowaniu alternatywnych zajęć. Przygotuj dziecko, ale też sam siebie, że na początku nic może nie być wystarczająco atrakcyjne i zajmujące. Ograniczenie nowych technologii zajmie trochę czasu.
9. Nowe zasady dla wszystkich. Nie tylko maluchy wzorują się na rodzicach. Nastolatki też potrzebują wsparcia dorosłych. Wprowadzenie nowych reguł korzystania z urządzeń elektronicznych dla wszystkich domowników powinno zdecydowanie ułatwić dzieciom zmianę nawyków. Warto pomyśleć o ustaleniu stref wolnych od komórki (np. stół podczas posiłków) lub czasu w ciągu dnia bez nowych technologii, odkładaniu telefonu przynajmniej godzinę przed snem, spędzaniem tylko godziny przed ekranem bez przerwy, itp. Zasady te powinny być przestrzegane przez wszystkich domowników.
10. Nie zapomnij o finansach. Porozmawiaj z dzieckiem o tej stronie korzystania z internetu. Przyjrzyjcie się temu, jakie koszty generują płatne aplikacje, dostęp do platform streamingowych, czy nowe gry i dodatki do nich. Nierzadko są to drobne opłaty, które łatwo przeoczyć, ale łącznie sumują się w poważne kwoty. Ustalcie, na jakie wydatki dziecko może pozwolić sobie każdego miesiąca. Czego robić nie warto i dlaczego? Nadużywanie internetu, mediów społecznościowych czy gier to trudna sytuacja nie tylko dla samego dziecka, ale też dla całej rodziny. Wobec przymusu korzystania z sieci lub grania bezradny jest nie tylko nastolatek, ale też jego rodzice. Przede wszystkim, nawet jeśli widzisz, że Twoje dziecko ma trudność z kontrolowaniem czasu spędzanego przed telefonem lub komputerem, nie powtarzaj mu, że jest uzależnione. Jedynym efektem, jaki osiągniesz będzie zobojętnienie i przekonanie dziecka, że jest bezradne wobec swojego problemu. Niekończące się próby odciągnięcia dziecka od ekranu potrafią wzbudzić irytację – i poczucie bezradności – w każdym rodzicu. Postaraj się jednak nie krytykować dziecka za każdym razem, kiedy widzisz je z telefonem w ręku lub przed komputerem. Powtarzające się uwagi i wyrzuty szybko przestaną wywoływać pożądaną przez ciebie reakcję, a twoje dziecko utwierdzi się w przekonaniu, że krytykujesz je przez cały czas, niezależnie od tego, co robi. Osiągniesz efekt przeciwny do zamierzonego – dziecko zacznie przed Tobą ukrywać rzeczywisty czas spędzany przy urządzeniach elektronicznych. Nie powtarzaj często gróźb, zakazów, a przede wszystkim postaraj się nie robić tego w emocjach. Tym, co naprawdę działa, są konsekwencje –wprowadzone po namyśle i analizie sytuacji. Straszenie dziecka tym, że, np. odłączysz wi-fi, zabierzesz mu sprzęt, zablokujesz dostęp, itp. wywoła jedynie poczucie krzywdy i niesprawiedliwego potraktowania i w efekcie nasili jego opór. To, do czego dążysz, to wywołanie w dziecku refleksji nad własnym zachowaniem. Nie będzie to łatwe, jeśli dziecko będzie widziało w Tobie wroga. Nie usuwaj profilu dziecka w mediach społecznościowych lub bloga, nie kasuj zapisanych gier, konta na platformie udostępniającej gry ani avatara (postaci, w którą wciela się dziecko). Zniszczysz tym coś, na osiągnięcie czego twoje dziecko pracowało przez bardzo długi czas, co jest dla niego powodem do dumy i satysfakcji z siebie. Trudno ci będzie w takiej sytuacji odzyskać zaufanie dziecka
i zbudować porozumienie w kwestii racjonalnego korzystania z nowych technologii. Pamiętaj, że dla dziecka, które na osiągnięciach w grze lub popularności w mediach społecznościowych buduje poczucie własnej wartości, to jedyne pole do rozwijania umiejętności lub utrzymania relacji głównie z osobami znanymi z sieci. Nagłe skasowanie profilu odbiera mu dosłownie wszystko i może doprowadzić do poważnego kryzysu psychicznego, a nawet, w skrajnych przypadkach, do próby samobójczej. Jeśli problem jest poważniejszy pomóc może terapia. Jeśli uważasz, że zaabsorbowanie Twojego dziecka internetem lub grami stale się nasila tak, że traci ono zainteresowanie jakąkolwiek inną aktywnością, porzuca kontakty w świecie offline, pogarszają się jego wyniki w nauce i staje się coraz bardziej wycofane, warto pomyśleć o pomocy specjalisty. Wiele ośrodków prowadzących terapię uzależnień dysponuje już programami terapeutycznymi przygotowanymi z myślą o nastolatkach nadużywających internetu, mediów społecznościowych i uzależnionych od gier. Istotne jest, aby dzięki terapii młody człowiek wypracował nowe, konstruktywne wzorce używania nowoczesnych technologii, ponieważ, w przeciwieństwie do, np. alkoholu, internetu raczej nie będzie w stanie (i może nawet nie powinien) przestać używać – jest on niezbędny do sprawnego funkcjonowania w społeczeństwie. Celem terapii jest przywrócenie równowagi pomiędzy światem online i offline oraz zmiana nawyków tak, aby zmniejszyć prawdopodobieństwo ponownej utraty kontroli. Nastolatki wspólnie z terapeutą uczą się używania internetu na nowo tak, aby nie zajął całej ich przestrzeni życiowej. Uczą się, jak nie uciekać w wirtualny świat przed sobą
i swoimi problemami, czyli pracują nad konstruktywnym rozwiązywaniem życiowych trudności. Istotnym elementem terapii jest przywrócenie aktywności w tych obszarach, które wcześniej zostały zaniedbane, jak np. kontakty z rówieśnikami offline. Warto pamiętać, że praca nad problemem – niezależnie od tego, czy będzie to terapia indywidualna czy spotkania grupowe – może potrwać dość długo, nawet kilka lat.

Źródła:
Bibliografia: „FOMO i nadużywanie nowych technologii" autor - Marta Witkowska
https://www.wdib.uw.edu.pl/attachments/article/2535/FOMO%202019_Raport.pdf

FOMO 1 FOMO 1
FOMO 2 FOMO 2
FOMO 3 FOMO 3

/opracowanie: Ewa Benewiat, Dominika Zych/

Szukaj

Pokaz SOSW

6-latki w szkole

Nasz kanał Youtube

Analiza egzaminów